dem

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Persuuenlik veurnaamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

dem /dæ̀m ~ də̽m ~ de̽m/

  1. (accusatief/datief, derdje persoean, inkelvaad) belaefdje objeksvorm van hae/het/det
Aafbraeking
  • dem
Net get anges gesjreve
Variaasje
  • (ónbenaodrök) 'm
  • (mit thornversjuving) tem
  • hem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • 'm duchtig geure: duchtig poeake
  • 'm duchtig klaatse: duchtig alkeholischen drank drinke (rechkallendj waat slech is)
    Paul dae haet 'm duchtig geklaats, meh noe kump dae de deur nimmieër oet.
  • 'm duchtig rake: väöl (alkeholischen) drank drinke

Grammaer[bewirk]

"dem" kan verwieze nao mannelike persoeane, meh wuuert ouch ummer gebroek veur vrouwlje die me mit "doe" aansprik. Veur vrouwlje die me mit "geer" aansprik moog m'n ouch "häör" gebroeke.

Dit waord wuuert döks versterk mit e persuuenlik veurnaamwaord inne vorm van 'n aanwiezendj veurnaamwaord: dem zie/zien/ziene.

  • Höbs toe gehuuerd of dem zien hoes te koup steit?
  • Dem zie moder is hieël aad gewore.

Van aadshaer oet woort "dem" es datief naeve "den" in akkuzatief gebroek, meh de lèste vorm is gans verajerd en wuuert nimmieë gebroek es persuuenlik veurnaamwaord.