dich

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Persuuenlik veurnaamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

dich /dɪç/ (liaison: /dɪʝ/)

  1. (accusatief/datief/reflexief, twieëdje persoean, inkelvaad) objeksvorm van doe
Raod

Dit waord wuuert neet gebroek veuren toestandj worin get neet aop is; det is "toe".

Ieërehaer waas "dich" allein d'n akkuzatief-reflexief naeve "deer" innen datief.

"dich" wuuert in 't Mofers noeatj gebroek es óngerwerp van 'ne zats.

Aafbraeking
  • dich
Aafleijinge
Zagswies
  • Dae(n) se-n achter dich neerdrejts, dae is van dich.