deer

Van Wiktionary
Gank nao: navigatie, zeuke

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es dehr.
koodsbuging
aevetalig mieëvórm alhedvórm
deer
/ˈdeːʁ/
deerder
/ˈdeːʁðɐ(r)/
deers
/ˈdeːʁs/
gans

Bievogelik naomswaordj

deer

  1. (Hoeaglèmbörgsj) Wo me väöl waerj aan verbindj.

Buging

  • Dit oetwaasj kèntj 'n buging die óp 'n anger ziej steit; es se-n 'm wils zeen, kóns se-n 'm hie beraoje.

Euverzèttinger

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es dhehr.

Miensjelik veurnaomswaordj

deer

  1. (Hoeaglèmbörgsj) (ruugspraok) Die (mieëvaadj).
    Deer höb gezag det ich 't neet wös!

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Aadlèmbörgsje es Dehr.

Zèlfstenjig naomswaordj

deer ó

  1. (Hoeaglèmbörgsj) Mid zèntuug oedgerös mieëvroeamig laeving die zien innerzjie verkrieg oet anger deerlik ódder plantjelik laevinger.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) E zeen det laef.
  3. (Hoeaglèmbörgsj) Hoesdeer.
  4. (Hoeaglèmbörgsj) Emes daen me leef, wie in deerke.

Buging


(Hoeaglèmbörgsj)
inkelvaadj mieëvaadj
gans avig klènder splintjer gans avig klènder splintjer
èègenersval deer teer deerke teerke deer teer deerkes teerkes
èègedómsval deers teers deerkes teerkes deer teer deerkes teerkes
richtingsval deres teres dereske tereske derese terese dereskes tereskes
rèèksval dere tere deerke teerke deer teer deerkes teerkes
veurwèrpsval deer teer deerke teerke deer teer deerkes teerkes
achterval
oetroopsval
middelsval

Zèlfhed