doegkel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

doegkel m /dugəl/

  1. 'ne miens van hieël klei postuur
    Dae Jo is zónne richtigen doegkel eine; dem zuus te neet baove de taofel oet kómme.
Aafbraeking
  • doegk-el

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif doegkel doegkele doegkelen
IPA /dugəl/ /dugə̽lə/ /dugə̽lən/
dim. sjrif duugkelke duugkelken duugkelkes
IPA /dʉ̜ge̽l̥kʲe/ /dʉ̜ge̽l̥kʲen/ /dʉ̜ge̽l̥kʲes/ /dʉ̜ge̽l̥kʲez/
dat. sjrif doegkel doegkele doegkelen
IPA /dugəl/ /dugə̽lə/ /dugə̽lən/