eechel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'nen eechel [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

eechel m /é:çel/

  1. (bieëster) Erinaceus europaeus: e klei zuigbieës mit stekelen oppe kop en ane rögk, waat zich voortj mit insekte
  2. 'ne verwaegbare versperringsbalk verzeen van iezere pinne die aan alskantjen oetstaeke
  3. (euverdrechtelik) get stekelechtigs
Aafbraeking
  • eech-el
Synonieme

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif eechel eechele eechelen
IPA /é:çel/ /é:çe̽le/ /é:çe̽len/
dim. sjrif eechelke eechelken eechelkes
IPA /é:çe̽l̥kʲe/ /é:çe̽l̥kʲen/ /é:çe̽l̥kʲes/ /é:çe̽l̥kʲez/
dat. sjrif eechel eechele eechelen
IPA /é:çel/ /é:çe̽le/ /é:çe̽len/

In anger spraoke[bewirk]

[1]