erbium

erbium

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

erbium m > ó /æ̀rbi̽jəm ~ æ̀rbjəm/

1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Er en 't atoeamnómmer 68; 'ne bès zaachte, zilverwitte lanthanied dae good bestenjig is taenge lóch

Aafbraeking

• er-bi-um

Verwantje wäörd

• lanthanied

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	erbium		—
	IPA	/æ̀rbjəm/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	erbium		—
	IPA	/æ̀rbjəm/		—

In anger spraoke

• Frans: erbium m
• Ingels: erbium
• Nederlandjs: erbium ó
• Portegees: érbio^(pt:) m
• Pruus: Erbium ó
• Spaans: erbio m
• Volapük: lerbin^(vo:)
• Zweeds: erbium ó