ert

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

erte [1]
erte [2]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ert v /ær̥t/

  1. (plantje) Pisum sativum: 'n eijäörige plantj die toette roewvogelblome behuuert en wovan 't zaod aetbaar es
  2. (aeteswaar) d'n aetbare zaod van 'n [1]
Aafbraeking
  • ert
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Bèstemoder haw ieëren e paar riejen erten innen haof gepaotj staon.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ert erte erten
IPA /ær̥t/ /ærd/ /ær̥te/ /ær̥ten/
dim. sjrif ertje ertjen ertjes
IPA /ær̥ce/ /ær̥cen/ /ær̥ces/ /ær̥cez/
Raod

In ajer Mofers haw 't inkelvaad stoeattoean en 't mieëvaad sleiptoean: e\rt - e~rte.

In anger spraoke[bewirk]

[2]