flaaj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e deil flaje [2]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

flaaj v /fl̥à:i̯/

  1. (aeteswaar) e limbörgs, plat en krinkvörmig baksel mit opstäöndje randj, gevöldj of belag mit vröchtemoos; 'n flaaj wuuert gevöldj gebakke
    Hollenjers kinnen 't versjil tössen 'n flaaj en anger baksele neet; die zègke meis "taart" taengen 'n flaaj, meh det is fout.
  2. (euverdrechtelik) e vrouwmis det väöl gedöldj haet
Aafbraeking
  • flaaj
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • e maedje wie e flaedje

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif flaaj flaje flajen
IPA /fl̥à:i̯/ /fl̥á:jə/ /fl̥á:jən/
dim. sjrif flaedje flaedjen flaedjes
IPA /fl̥ɛ̀:ce/ /fl̥ɛ̀:cen/ /fl̥ɛ̀:ces/ /fl̥ɛ̀:cez/
Raod

Bakkes sjrief 't verkleinwaord es flaetje.

In anger spraoke[bewirk]

[1]