gevallen

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

gevallen /ɣə'válən/

  1. (neet-lemma) bieveugelik voltoeadj deilwaord van gevalle (mit liaison)
Aafbraeking
  • ge-val-len

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

gevallen /ɣə'válən/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van gevalle (mit liaison)
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van gevalle (mit liaison)
  3. (neet-lemma) participium van gevalle (mit liaison)
  4. (neet-lemma) voltoeadj deilwaord van gevalle (mit liaison)
  5. (neet-lemma) participium van valle (mit liaison)
  6. (neet-lemma) voltoeadj deilwaord van valle (mit liaison)
  7. (neet-lemma) infinitief van gevalle (mit liaison)
Aafbraeking
  • ge-val-len

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

gevallen /ɣə'válən/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van geval (mit liaison)
Aafbraeking
  • ge-val-len

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

gevallen /ɣə'válən/

  1. (neet-lemma) liaisonvorm van gevalle
Aafbraeking
  • ge-val-len