heilkónde

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

heilkónde v /hɛ́i̯l̥kʊ́ndə/

1. 't deilvak vanne genaeskónde det zich hanjeltj óm 't behanjele van verstuueringen en verangeringen in organe middels operaasjes

Aafbraeking

• heil-kón-de

Variaasje

• ↓heilkunde

Aafleijinge

• heilkundig
• ougheilkónde, tandjheilkónde

Verwantje wäörd

• genaeskónde

Samestèlling

• heil- + kónde

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	heilkónde		—
	IPA	/hɛ́i̯l̥kʊ́ndə/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—

In anger spraoke

• Frans: chirurgie v
• Ingels: surgery
• Nederlandjs: heelkunde g, chirurgie g
• Pruus: Chirurgie v
• Spaans: cirugía v
• Zweeds: kirurgi g