tandjheilkónde

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

tandjheilkónde v /táɲ̊ɟ̊ɛ́i̯l̥kʊ́ndə/

1. 't deilvak vanne genaeskónde det zich hanjeltj óm 't behanjele van verstuueringen en verangeringe van 't gebeet, 't tandjvleis de kinnebakkesen en anger liefdeil inne móndj

Aafbraeking

• tandj-heil-kón-de

Variaasje

• ↓tandjheilkunde

Aafleijinge

• tandjheilkundig
• beugeltandjheilkónde

Samestèlling

• tandj + heilkónde

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	tandjheilkónde		—
	IPA	/táɲ̊ɟ̊ɛ́i̯l̥kʊ́ndə/		—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—

In anger spraoke

Frans: odontologie v, dentisterie v Ingels: dentistry Nederlandjs: tandheelkunde g Pruus: Zahnheilkunde v, Zahnmedizin v

Spaans: odontología v Viëtnamees: nha khoa(vi:) Zweeds: odontologi g