Naar inhoud springen

hut

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

hut v (Nederlands: hut)

Sinneniem
Verbuging

hutte, hutje


'n hut [1]

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

hut v /høt/

  1. (boewkónde) e sumpel, klein, houtere huusken of gebuuwke bestäöndje oet eine stok
  2. (euverdrechtelik) 'n minderwaerdige weuning
  3. 'n ruumdje op 't sjeep veur wirkzaamheje vanne bemanning of veur mitreizendje
Aafbraeking
  • hut
Net get anges gesjreve
Variaasje
Aafleijinge

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hut huttehutten
IPA /høt//hød/ /høtə//høtən/
dim. sjrif hutjehutjen hutjes
IPA /høcə//høcən/ /høcəs//høcəz/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: hut