ieësteling

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ieësteling m /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ/

  1. (aeteswaar) 'ne vreugen aerpel, 'nen aerpel oet 't vreug sezoen dae me duit kaoken en daonao opbraoje
Aafbraeking
  • ieës-te-ling
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ieësteling ieëstelinge ieëstelingen
IPA /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ/ /ìæ̯̈stelɪ́ŋe/ /ìæ̯̈stelɪ́ŋen/
dim. sjrif ieëstelingske ieëstelingsken ieëstelingskes
IPA /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ̊skʲe/ /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ̊skʲen/ /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ̊skʲes/ /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ̊skʲez/
dat. sjrif ieësteling ieëstelinge ieëstelingen
IPA /ìæ̯̈stelɪ̀ŋ/ /ìæ̯̈stelɪ́ŋe/ /ìæ̯̈stelɪ́ŋen/

In anger spraoke[bewirk]