joga

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

joga

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

joga m /jò:ɣa:/

  1. 'n bepaoldje oeasterse techniek veur baeter behieërsing te kriegen euver lief en geis door zich te kónzentrere
    Det Loes zitj noe ouch op joga, mer ich vinj det tommeh kwatsj.
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief yoga.

Aafbraeking
  • jo-ga
Aafleijinge
Zagswies
  • op joga zitte

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif joga
IPA /jò:ɣa:/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif joga
IPA /jò:ɣa:/

In anger spraoke[bewirk]