kaarter

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

e deil kaarters

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kaarter m /ká:r̥tər/

  1. (neet-standerd) óngebroekelike vorm van ↑kaerter
Raod

Deze vorm huuert m'n in 't Mofers ummer mieë, meh kump van oearsprónk neet veur in dit dialek. 't Gebroek daovan wuuert neet zozieër aafgeraoje, meh doren oearsprunkelike vorm te broeke kaltj me waal stielvoller Mofers.

Aafbraeking
  • kaar-ter
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kaarter kaarters
IPA /ká:r̥tər/ /ká:r̥tər̥s/ /ká:r̥tərz/
dim. sjrif kaarterke kaarterken kaarterkes
IPA /kʲɛ́:r̥te̽r̥kʲe/ /kʲɛ́:r̥te̽r̥kʲen/ /kʲɛ́:r̥te̽r̥kʲes/ /kʲɛ́:r̥te̽r̥kʲez/
dat. sjrif kaarter kaarters
IPA /ká:r̥tər/ /ká:r̥tər̥s/ /ká:r̥tərz/