kelt

de verspreijing vanne kelte van 800 toet 400 v.Chr.

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

kelt m /kʲǽl̥t/

1. e lid van e vouk (of 'n groep völker) die toet kort veure jaortèlling groeate deiler van Europa bevölkdje

Raod

Lèt op! Bakkes sjrief vouksname mit 'n houflètter.

Aafbraeking

• kelt

Net get anges gesjreve

• keltj

Aafleijinge

• keltisch

Verwantje wäörd

• galliër, germaan

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	kelt		kelte	kelten
	IPA	/kʲǽl̥t/	/kʲǽld/	/kʲǽl̥te/	/kʲǽl̥ten/
dim.	sjrif	keltje	keltjen	keltjes
	IPA	/kʲǽʎ̥ce/	/kʲǽʎ̥cen/	/kʲǽʎ̥ces/	/kʲǽʎ̥cez/
dat.	sjrif	kelt		kelte	kelten
	IPA	/kʲǽl̥t/	/kʲǽld/	/kʲǽl̥te/	/kʲǽl̥ten/

In anger spraoke

• Frans: Celte m
• Ingels: Kelt
• Nederlandjs: Kelt m
• Pruus: Kelte m
• Spaans: celta m
• Zweeds: got g