Naar inhoud springen

kentien

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kentien v /kən̥'tì:n/ > /kən̥'tìn/

  1. 'nen aetzaal op e bedrief, op 'n sjoeal of bie 'n verein
Aafbraeking
  • ken-tien
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kentien kentiens
IPA /kən̥'tì:n/ /kən̥'tì:n̥s//kən̥'tì:nz/
dim. sjrif kentienkekentienken kentienkes
IPA /kən̥'tì:n̥kʲe//kən̥'tì:n̥kʲen/ /kən̥'tì:n̥kʲes//kən̥'tì:n̥kʲez/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Eigenaam

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

Kentien ó /kən̥'tì:n/

  1. (plaatsnaam) e gehuch bie d'n Echterbós
Raod

Wie alle eigename sjrieve v'r "Kentien" mit 'n houflètter.

Verwantje wäörd
Zagswies
  • op Kentien

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif Kentien
IPA /kən̥'tì:n/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif Kentien
IPA /kən̥'tì:n/