Naar inhoud springen

keuring

Van Wiktionary

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

keuring v /kǿ:rɪŋ/

  1. 'n óngerzeuk veure waerd of de degelikheid van get te bestumme; 't percès van 't keure
    Mit zónne knien eine mit te väöl wam haols se gèn priezen oppe keuring.
  2. specefiek de [1] veure milletaer deens
Aafbraeking
  • keu-ring
Aafleijinge
Samestèlling
Zagswies
  • oppe keuring gaon: gekeurd waere veure milletaer deens
    Jónges die neugetieën wore mósten allemaol oppe keuring gaon.
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 185.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif keuring keuringe keuringen
IPA /kǿ:rɪŋ/ /kǿ:rɪŋe/ /kǿ:rɪŋen/
dim. sjrif keuringske keuringsken keuringskes
IPA /kǿ:rɪ̽ŋ̊skʲe/ /kǿ:rɪ̽ŋ̊skʲen/ /kǿ:rɪ̽ŋ̊skʲes/ /kǿ:rɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]