Naar inhoud springen

klódder

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

klódder m /kl̥ʊdər/

  1. 'n wieväölheid diek en vleujbaar of naetsig matterjaal
    Daen diekke klódder naten dras vanne kóffe vóng me doe op in 'n tas en kwakdje me trögk inne kóffepot.
    Dooch mich mer 'ne klódder majjenaes oppe frikkedel.
Aafbraeking
  • klód-der
Aafleijinge

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klódder klódders
IPA /kl̥ʊdər/ /kl̥ʊdər̥s//kl̥ʊdərz/
dim. sjrif kludderkekludderken kludderkes
IPA /kl̥ødə̽r̥kə//kl̥ødə̽r̥kən/ /kl̥ødə̽r̥kəs//kl̥ødə̽r̥kəz/
dat. sjrif klódder klódders
IPA /kl̥ʊdər/ /kl̥ʊdər̥s//kl̥ʊdərz/

In anger spraoke

[bewirk]

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

klódder /kl̥ʊdər/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van klóddere
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van klóddere
Aafbraeking
  • klód-der