klantj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

klantj m /kl̥áɲ̊c/

  1. emes dae örges get köp of bie emes 'nen deens aafnump taenge betaling
  2. emes dae biegestange wuuert door 'ne rechsgelieërdje
  3. (ónalgemein) 'ne patiënt inne geiselike gezóndjheidszörg
Aafbraeking
  • klantj
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klantj klantje klantjen
IPA /kl̥áɲ̊c/ /kl̥áɲɟ/ /kl̥áɲ̊cə/ /kl̥áɲ̊cən/
dim. sjrif klentje klentjen klentjes
IPA /kl̥ǽɲ̊ce/ /kl̥ǽɲ̊cen/ /kl̥ǽɲ̊ces/ /kl̥ǽɲ̊cez/
dat. sjrif klantj klantje klantjen
IPA /kl̥áɲ̊c/ /kl̥áɲɟ/ /kl̥áɲ̊cə/ /kl̥áɲ̊cən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]