klopper

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

drie kloppers [2]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

klopper m /kl̥ɒpər/

  1. emes dae klop of e veurwerp veur mit te kloppe
  2. (gesjieër) keukegesjieër det besteit oet e deil gebaoge dräöj aan 'ne steel veur aeteswaar, wie eier, mit op te kloppe
  3. (synoniem) anger waord veur matteklopper
    Mit 'ne klopper kóns te det doorein kloppe.
Aafbraeking
  • klop-per
Synoniem
Aafleijinge
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif klopper kloppers
IPA /kl̥ɒpər/ /kl̥ɒpər̥s/ /kl̥ɒpərz/
dim. sjrif klöpperke klöpperken klöpperkes
IPA /kl̥œpə̽r̥kə/ /kl̥œpə̽r̥kən/ /kl̥œpə̽r̥kəs/ /kl̥œpə̽r̥kəz/
dat. sjrif klopper kloppers
IPA /kl̥ɒpər/ /kl̥ɒpər̥s/ /kl̥ɒpərz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]