kobaltj

kobaltj

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

kobaltj ó /kó:báʎ̥c/

1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Co en 't atoeamnómmer 27; 't is e zilverkluuerig euvergangsmetaal

Aafbraeking

• ko-baltj

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	kobaltj		—
	IPA	/kó:báʎ̥c/	/kó:báʎɟ/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	kobaltj		—
	IPA	/kó:báʎ̥c/	/kó:báʎɟ/	—

In anger spraoke

• Fins: koboltti
• Frans: cobalt m
• Ieslandjs: kóbolt ó
• Ingels: cobalt
• Koreaans: 코발트^(ko:)
• Nederlandjs: kobalt ó
• Portegees: cobalto^(pt:) m
• Pruus: Kobalt ó
• Russisch: кобальт^(ru:) m
• Spaans: cobalto^(es:) m
• Volapük: kobaltin^(vo:)
• Zweeds: kobolt g