Naar inhoud springen

kobaltj

Van Wiktionary

kobaltj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kobaltj ó /kó:báʎ̥c/

  1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Co en 't atoeamnómmer 27; 't is e zilverkluuerig euvergangsmetaal
Aafbraeking
  • ko-baltj

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kobaltj
IPA /kó:báʎ̥c/ /kó:báʎɟ/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif kobaltj
IPA /kó:báʎ̥c/ /kó:báʎɟ/

In anger spraoke[bewirk]