Naar inhoud springen

krempel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

krempel m (Nederlands: rommelboel, kraam, rommel, santenkraam, bouwval)

Verbuging

krempele, krempelke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

krempel m /kr̥ǽm̥pel/

  1. al geujer die te verveure zeen
  2. (synoniem) anger waord veur rómmel
    Doe höbs ouch nieks es krempel; smiet dae kraom toch eweg.
Aafbraeking
  • krem-pel
Verwantje wäörd
Zagswies
  • de ganse krempel oppakke

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif krempel krempelekrempelen
IPA /kr̥ǽm̥pel/ /kr̥ǽm̥pe̽le//kr̥ǽm̥pe̽len/
dim. sjrif krempelkekrempelken krempelkes
IPA /kr̥ǽm̥pe̽l̥kʲe//kr̥ǽm̥pe̽l̥kʲen/ /kr̥ǽm̥pe̽l̥kʲes//kr̥ǽm̥pe̽l̥kʲez/
dat. sjrif krempel krempelekrempelen
IPA /kr̥ǽm̥pel/ /kr̥ǽm̥pe̽le//kr̥ǽm̥pe̽len/