kriel

'n kriel

Mofers

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

kriel v /kr̥ìl/

1. (landjboew) 'n klein saort hin

   Krielle mós se-n hajen in 'n hoeag ren, went de die vlege wie de mösse.

Aafbraeking

• kriel

Aafleijinge

• krielhaan

Verwantje wäörd

• hin

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	kriel		krielle	kriellen
	IPA	/kr̥ìl/		/kr̥íle/	/kr̥ílen/
dim.	sjrif	krielke	krielken	krielkes
	IPA	/kr̥ìl̥kʲe/	/kr̥ìl̥kʲen/	/kr̥ìl̥kʲes/	/kr̥ìl̥kʲez/

In anger spraoke

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: kril
• Nederlandjs: krielkip^(nl:) g
• Pruus: Zwerghuhn ó