Naar inhoud springen

kundiging

Van Wiktionary

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

kundiging v /kǿndɪ̽ʝɪŋ/

  1. 't einziejig toet 'n inj bringe vanne werkeuvereinkóms dore werkgaever
  2. (minder algemein) 't einziejig toet 'n inj bringe vanne werkeuvereinkóms dore werknummer
Aafbraeking
  • kun-di-ging
Synoniem
Samestèlling

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kundiging kundiginge kundigingen
IPA /kǿndɪ̽ʝɪŋ/ /kǿndɪ̽ʝɪŋe/ /kǿndɪ̽ʝɪŋen/
dim. sjrif kundigingske kundigingsken kundigingskes
IPA /kǿndɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲe/ /kǿndɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲen/ /kǿndɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲes/ /kǿndɪ̽ʝɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]