kust

Nederlandjs

Zelfstenjig naamwaord

Lemma

kust g /kɵst/

1. (topografie) kus

   Hij lag aan de kust te zonnen.

   Hae laag ane kus te zónne.

   De boot ging rakelijks langs de kust.

   De boeat voor sjampes langs de kus aaf.

Verbuging

	inkelvaad	mieëvaad
nom.:	kust	kusten
dim.:	kustje	kustjes