kwik

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

kwik

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kwik ó /kw̥ɪkʲ/

  1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Hg en 't atoeamnómmer 80; 't is e zilverwit euvergangsmetaal det vergiftig is en bie kamertemperatuur vlujbaar is, ónger angere gebroek in thermomaeters en gaasóntlajingslampe
  2. (synoniem) (euverdrechtelik) anger waord veur temperatuur
    Gister is 't kwik ouch al óngere nul graod gekómme.
Aafbraeking
  • kwik
Synoniem
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kwik
IPA /kw̥ɪkʲ/ /kw̥ɪgʲ/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif kwik
IPA /kw̥ɪkʲ/ /kw̥ɪgʲ/

In anger spraoke[bewirk]