Naar inhoud springen

muntj

Van Wiktionary

muntje [1]

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

muntj v /mǿɲ̊c/

  1. e metaalsjiefke det deentj es betalingsmiddel
  2. 'ne stempel of e waopen oppen achterkantj van e muntjstök
  3. (aeteswaar) slók gemaak vanne plantj mintj of smakendj wie die
  4. (synoniem) anger waord veur muntjeinheid
  5. (synoniem) anger waord veur mintj
Aafbraeking
  • muntj
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • mit gelieke muntj betale: emes dae dich slech behanjeldj haet oppe zelvendje meneer behanjele
  • De muntj vannen euro is zwaorder es die vanne gölje.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif muntj muntje muntjen
IPA /mǿɲ̊c/ /mǿɲɟ/ /mǿɲ̊ce/ /mǿɲ̊cen/
dim. sjrif muntje muntjen muntjes
IPA /mǿɲ̊ce/ /mǿɲ̊cen/ /mǿɲ̊ces/ /mǿɲ̊cez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]