nich

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

nich v /nɪç/

  1. (femielje) 'n dochter van emes zie broor of zöster
  2. (femielje) 'n dochter van emes zienen ome of zien tant
Aafbraeking
  • nich
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • 'n vol nich: 'n nich inne ieëste graod

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif nich nichte nichten
IPA /nɪç/ /nɪʝ/ /nɪçte/ /nɪçten/
dim. sjrif nichske nichsken nichskes
IPA /nɪçskʲe/ /nɪçskʲen/ /nɪçskʲes/ /nɪçskʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]