pekel

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

pekel m /pé:kʲel/

  1. water worin me väöl zaat haet opgelos
Aafbraeking
  • pe-kel
Aafleijinge
Zagswies
  • 't Vleis van e geslach verke lag m'n inne tien inne pekel.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif pekel
IPA /pé:kʲel/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif pekel
IPA /pé:kʲel/

In anger spraoke[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

pekel /pé:kʲel/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van pekele
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van pekele
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van pekele
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van pekele
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van pekele
Aafbraeking
  • pe-kel
Synoniem