rand

From Wiktionary
Jump to navigation Jump to search

Nieëderlandjsj

Zèlfstenjig naomswaordj

rand m

  1. Randj.

Buging

(ABN) inkelvaadj mieëvaadj
èègenersval (gans): rand randen
èègenersval (klènder): randje randjes
w.n.b. g'm broeke edv. èn rkv. zuuch óntlègking