randj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

randj m /ráɲɟ/

  1. de uterste grens van e gebied of e veurwerp, veural eine waat 'nen dudeliken, drekken euvergank vörmp
    Stank neet zoea op dae randj; dalik vèls se!
  2. (euverdrechtelik) de uterste grens van 'n zaak
    Dae laef ane randj vanne maotsjappie.
  3. de baovekantj van 'ne bak of e vaat
    Kiek oet, dalik löp det euvere randj.
  4. de zichbaren horizontale krink in e kèlle dae achterblief van 't ewegkaoke van water
  5. (synoniem) anger waord veur aafgróndj
  6. (synoniem) anger waord veur rank (naod bie 'n peulvröch)
Aafbraeking
  • randj
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif randj renj
IPA /ráɲɟ/ /ræ̀ɲ/
dim. sjrif rendje rendjen rendjes
IPA /ræ̀ɲ̊ce/ /ræ̀ɲ̊cen/ /ræ̀ɲ̊ces/ /ræ̀ɲ̊cez/
dat. sjrif randj renj
IPA /ráɲɟ/ /ræ̀ɲ/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

[4]