rechsspraok

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

rechsspraok v /ræçspr̥ɒ̀:k/

  1. 't percès wobie 'n oordeil in 'n rechszaak gemaak wuuert door 'ne richter
Aafbraeking
  • rechs-spraok
Synoniem
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif rechsspraok rechsspraoke rechsspraoken
IPA /ræçspr̥ɒ̀:k/ /ræçspr̥ɒ̀:g/ /ræçspr̥ɒ̀:kə/ /ræçspr̥ɒ̀:kən/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke[bewirk]