reip

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

reip m /rɛ́i̯p/

  1. 'nen hieël smale striep
  2. 'ne lange, smale staaf (wie 'n stang)
    Biejen hinnestal höb ich mich dae reip aafgehaoldj, went dao steet ich mich de kop ummer aan.
Aafbraeking
  • reip
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif reip reipe reipen
IPA /rɛ́i̯p/ /rɛ́i̯pe/ /rɛ́i̯pen/
dim. sjrif reipke reipken reipkes
IPA /rɛ́i̯pkʲe/ /rɛ́i̯pkʲen/ /rɛ́i̯pkʲes/ /rɛ́i̯pkʲez/
dat. sjrif reip reipe reipen
IPA /rɛ́i̯p/ /rɛ́i̯pe/ /rɛ́i̯pen/