Naar inhoud springen

reip

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

reip v (Nederlands: reep)

Verbuging

reipe, reipke

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

reip v (Nederlands: hoepel, wielbeslag, velg, hoepel om vat of kuip)

Verbuging

reipe, reipke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

reip m /rɛ́i̯p/

  1. 'nen hieël smale striep
  2. 'ne lange, smale staaf (wie 'n stang)
    Biejen hinnestal höb ich mich dae reip aafgehaoldj, went dao steet ich mich de kop ummer aan.
Aafbraeking
  • reip
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif reip reipereipen
IPA /rɛ́i̯p/ /rɛ́i̯pe//rɛ́i̯pen/
dim. sjrif reipkereipken reipkes
IPA /rɛ́i̯pkʲe//rɛ́i̯pkʲen/ /rɛ́i̯pkʲes//rɛ́i̯pkʲez/
dat. sjrif reip reipereipen
IPA /rɛ́i̯p/ /rɛ́i̯pe//rɛ́i̯pen/