Naar inhoud springen

remmel

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

remmel m (Nederlands: afval)

Verbuging

remmele, remmelke

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

remmel v (Nederlands: trilgras (Briza))

Sinneniem
Verbuging

—, remmelke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

remmel m /rǽmel/

  1. (bieëster) 'ne manneliken haas
  2. (euverdrechtelik) 'nen ónbetroewbare manskaerel
  3. slechten, ónvröchbare gróndj
    Det is dao remmel van gróndj; dao is nieks van aaf te haole.
Aafbraeking
  • rem-mel
Net get anges gesjreve
Synoniem
Aafleijinge
Zagswies
  • 'ne remmel te min höbbe (naodrök op min): neet good bie verstandj zeen

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif remmel remmeleremmelen
IPA /rǽmel/ /rǽme̽le//rǽme̽len/
dim. sjrif remmelkeremmelken remmelkes
IPA /rǽme̽l̥kʲe//rǽme̽l̥kʲen/ /rǽme̽l̥kʲes//rǽme̽l̥kʲez/
dat. sjrif remmel remmeleremmelen
IPA /rǽmel/ /rǽme̽le//rǽme̽len/

In anger spraoke

[bewirk]

[1]

bewirk

[2]