ridme

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

ridme ó /rɪdme/

  1. (meziek) 'n regelmaotige, zich aafwisselendje bewaeging, zowaal inne meziek, es d'n dans en inne dichkóns, door klemtoean, toeanhuuegdje en snelheid, die samen 'n bepaoldje golving make
Aafbraeking
  • rid-me
Variaasje
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif ridme ridmen ridmes
IPA /rɪdme/ /rɪdmen/ /rɪdmes/ /rɪdmez/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif ridme ridmen ridmes
IPA /rɪdme/ /rɪdmen/ /rɪdmes/ /rɪdmez/

In anger spraoke[bewirk]