sjaof

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sjaof v /ʃɒ̀:f/

  1. e slaot det wirk mit e sjuufke
    Es se bieje hinne bös gewaes mós se waal ouch die sjaof toe doon.
    Saoves doon ich ummer de sjaof ane deur toemake.
Aafbraeking
  • sjaof
Net get anges gesjreve
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjaof sjaove sjaoven
IPA /ʃɒ̀:f/ /ʃɒ̀:v/ /ʃɒ́:və/ /ʃɒ́:vən/
dim. sjrif sjäöfke sjäöfken sjäöfkes
IPA /ʃœ̀:fkʲe/ /ʃœ̀:fkʲen/ /ʃœ̀:fkʲes/ /ʃœ̀:fkʲez/

In anger spraoke[bewirk]