sjuuf

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sjuuf v /ʃʉ̜̀:f/

  1. e klein letje van hout of e stöksken iezer womit me kan sjuve, wie veur 'n deur mit toe te make
    Doe mós get aoljen aan det sjuufke doon; dan geit det e stök baeter.
  2. (synoniem) anger waord veur laaj
  3. (synoniem) anger waord veur trómbón
Aafbraeking
  • sjuuf
Verwantje wäörd

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjuuf sjuve sjuven
IPA /ʃʉ̜̀:f/ /ʃʉ̜̀:v/ /ʃʉ̜́:və/ /ʃʉ̜́:vən/
dim. sjrif sjuufke sjuufken sjuufkes
IPA /ʃʉ̜̀:fkə/ /ʃʉ̜̀:fkən/ /ʃʉ̜̀:fkəs/ /ʃʉ̜̀:fkəz/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

sjuuf /ʃʉ̜̀:f/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van sjuve
  2. (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) innen hujigen tied van sjuve
  3. (neet-lemma) mieëveljigen twieëdje-persoeansvorm (geer) innen hujigen tied van sjuve
  4. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van sjuve
  5. (neet-lemma) mieëveljige gebi-jjendje wies van sjuve
Aafbraeking
  • sjuuf
Synoniem