Naar inhoud springen

sjelp

Van Wiktionary

sjelpe

Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

sjelp v /ʃǽl̥p/

  1. (bieëster) 'n oetwenjig gerieëps det besteit oet kalk of anger mineralen en wuuert aangemaak door e weikbieës
Aafbraeking
  • sjelp
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Es se-n 'n sjelp taengen 'n oear hèls, huuers se-n 't roese vanne zieë.

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjelp sjelpesjelpen
IPA /ʃǽl̥p//ʃǽlb/ /ʃǽl̥pe//ʃǽl̥pen/
dim. sjrif sjelpkesjelpken sjelpkes
IPA /ʃǽl̥pkʲe//ʃǽl̥pkʲen/ /ʃǽl̥pkʲes//ʃǽl̥pkʲez/

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk
  • Algemein Gesjreve Limbörgs: sjölp