sjerm

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sjerm ó /ʃǽrm/

  1. 'n aafsjeijing, gemèndj veur 't oetzich taenge te hajen of 'n sjoelplaats te beje veur get gevieërliks (wie zónleech of windj)
  2. 't óngerdeil van e lektrisch apperaat worop me gegaeves kan zeen
  3. 'n oppervlakdje worop get geprojekteerd wuuert, wie 'n film of 'n diaveurstèlling
Aafbraeking
  • sjerm
Aafleijinge
Zagswies
  • achtere sjerme(r): oppen achtergróndj, sónger zichzelf nao boeten oet te drage

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjerm sjermer
IPA /ʃǽrm/ /ʃǽrmer/
dim. sjrif sjermke sjermken sjermkes
IPA /ʃǽr̥m̥kʲe/ /ʃǽr̥m̥kʲen/ /ʃǽr̥m̥kʲes/ /ʃǽr̥m̥kʲez/
dat. sjrif sjerm sjermer
IPA /ʃǽrm/ /ʃǽrmer/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjerm sjerme sjermen
IPA /ʃǽrm/ /ʃǽrme/ /ʃǽrmen/
dim. sjrif sjermke sjermken sjermkes
IPA /ʃæ̀r̥m̥kʲe/ /ʃæ̀r̥m̥kʲen/ /ʃæ̀r̥m̥kʲes/ /ʃæ̀r̥m̥kʲez/
dat. sjrif sjerm sjerme sjermen
IPA /ʃǽrm/ /ʃǽrme/ /ʃǽrmen/
Raod

't Mieëvaad "sjermer" is d'n oearsprunkelike vorm.

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[2]

[3]