sjriever

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

sjriever m /ʃr̥í:ver/

  1. emes dae sjrief, emes dae get opsjrief
    Ich bön neet zónne sjriever eine; laot mich meh lekker kalle.
  2. (euverdrechtelik) emes dae veur zie werk beuk sjrief of stökker sjrief veur tiedssjrifter
  3. (euverdrechtelik) emes dae administratieve wirkzaamheje duit veur zie werk
    Sjriever oppe gemèndje is nieks veur dich; dao mós se-n hieël sekuur veur zeen.
Aafbraeking
  • sjrie-ver
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif sjriever sjrievers
IPA /ʃr̥í:ver/ /ʃr̥í:ver̥s/ /ʃr̥í:verz/
dim. sjrif sjrieverke sjrieverken sjrieverkes
IPA /ʃr̥í:ve̽r̥kʲe/ /ʃr̥í:ve̽r̥kʲen/ /ʃr̥í:ve̽r̥kʲes/ /ʃr̥í:ve̽r̥kʲez/
dat. sjrif sjriever sjrievers
IPA /ʃr̥í:ver/ /ʃr̥í:ver̥s/ /ʃr̥í:verz/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

[3]