spierwit

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

spierwit /spí:rwɪt/

  1. hieël erg wit, hieël erg bleik
    De lakes die oppe bleik gelaengen hawwe wore spierwit.
Aafbraeking
  • spier-wit
Samestèlling

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif spierwitte spierwitten spierwitte spierwit spierwitte spierwit spierwit
IPA /spí:rwɪte/ /spí:rwɪten/ /spí:rwɪte/ /spí:rwɪt/ /spí:rwɪd/ /spí:rwɪte/ /spí:rwɪt/ /spí:rwɪd/ /spí:rwɪt/ /spí:rwɪd/
partitief sjrif spierwits
IPA /spí:rwɪts/ /spí:rwɪdz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) spierwits (toe) (wie) spierwitj (geer)
IPA /wì: spí:rwɪts tú:/ /wì: spí:rwɪc ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

spierwit /spí:rwɪt/

  1. op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • spier-wit