staot

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

staot v /stɒ̀:t/

  1. 'n soeverein organizaasje die binnen 'n aafgepaoldj stök gróndj wirk en gezag oetuub euvere bevolking waat in det gebied woontj
  2. (synoniem) anger waord veur toestandj
    Waat is de staot van det hoes noe dao al tieën jaor geine mieë woontj?
    In waatfere staot bevindj dae Wim zich noe naodet t'r zich gister zoea bezaopen haet?
  3. emes zien aanzeen inne maotsjappie of de samelaeving
Aafbraeking
  • staot
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • op emes staot kónne make: op emes kónne raekene, op emes kónne vertroewe
  • örges staot op kónne make: örges op kónne raekene, örges op kónne vertroewe
  • Ich/doe/... waas in staot en ...: Ich waas inne geiseliken toestandj óm ...
    Nao en volg 'ne persoeansvorm van 't wirkwaord inne zelvendje vorm es d'n infinitief; dit is 'n aad euverbliefsel vanne kónjunktief.
    Ich waas in staot en pakke dich alles weer aaf.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif staot staote staoten
IPA /stɒ̀:t/ /stɒ̀:d/ /stɒ̀:tə/ /stɒ̀:tən/
dim. sjrif stäötje stäötjen stäötjes
IPA /stœ̀:cə/ /stœ̀:cən/ /stœ̀:cəs/ /stœ̀:cəz/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]