Naar inhoud springen

tamboer

Van Wiktionary

Algemein Gesjreve Limburgs

[bewirk]

Zelfsjtendig naamwaord

[bewirk]

tamboer m (Nederlands: tamboer)

Verbuging

tamboere, tambuurke


Mofers

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

tamboer m /támbù:r/

  1. (meziek) 'nen trómmelieër dae de maot aanguuef bie 't mesjere
Raod

De klemtoean ligk oppen ieëste lèttergreep.

Aafbraeking
  • tam-boer
Aafleijinge
Verwantje wäörd

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif tamboer tamboers
IPA /támbù:r/ /támbù:r̥s//támbù:rz/
dim. sjrif tembuurketembuurken tembuurkes
IPA /tǽmbʉ̜̀:r̥kʲe//tǽmbʉ̜̀:r̥kʲen/ /tǽmbʉ̜̀:r̥kʲes//tǽmbʉ̜̀:r̥kʲez/
dat. sjrif tamboer tamboers
IPA /támbù:r/ /támbù:r̥s//támbù:rz/
Raod

Bakkes guuef gènnen diminutief op.

In anger spraoke

[bewirk]
bewirk

Wirkwaord

[bewirk]

Neet-lemma

[bewirk]

tamboer /támbù:r/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van tamboere
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van tamboere
Aafbraeking
  • tam-boer


Nederlandjs

[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord

[bewirk]

Lemma

[bewirk]

tamboer g /tam.'bu:r/

  1. (meziek) tamboer

Verbuging

[bewirk]
inkelvaad mieëvaad
nom.: tamboertamboers
dim.: tamboertjetamboertjes