titanium

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

titanium

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

titanium m > ó /ti'tá:ni̽jəm ~ ti'tá:njəm/

  1. (sjemie) 't sjemisch element mit 't symboeal Ti en 't atoeamnómmer 22; e gries euvergangsmetaal det hieël sterk, lich en good bestandj taenge waer is
Aafbraeking
  • ti-ta-ni-um
Variaasje

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif titanium
IPA /ti'tá:njəm/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif titanium
IPA /ti'tá:njəm/

In anger spraoke[bewirk]