toer

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

toer m /tú:r/

  1. 'n reis wobie 't begin- en 't injpuntj 'tzelvendje zeen
Aafbraeking
  • toer
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • akrebatische toeren oethaole: 'n hieël gevieërlike bewaeging of hanjeling make
  • emes d'n toer make: emes ónophajelik vervaele
  • mit toere: van tied toet tied, döks, aventoe
  • op toer zeen: veur 'ne langen tied eweg zeen

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif toer toere toeren
IPA /tú:r/ /tú:rə/ /tú:rən/
dim. sjrif tuurke tuurken tuurkes
IPA /tʉ̜́:r̥kə/ /tʉ̜́:r̥kən/ /tʉ̜́:r̥kəs/ /tʉ̜́:r̥kəz/
dat. sjrif toer toere toeren
IPA /tú:r/ /tú:rə/ /tú:rən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

toer /tùr/

  1. (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) innen hujigen tied van toerre
  2. (neet-lemma) inkelveljige gebi-jjendje wies van toerre
Aafbraeking
  • toer