twellef

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Houftèlwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

twellef /tw̥ǽlef/

  1. 't alik getal (12) det tössen èllef (11) en dertieën (13) ligk, bie 't törve: "IIII IIII II"
Raod

Lèt op! Bakkes sjrief twelf.

Aafbraeking
  • twel-lef
Aafleijinge
Zagswies
  • De oere veur twellef in bèd tèlle dobbel: Innen tied det me veur middernach slieëp, rös m'n 't bèste.
  • Tösse twellef en ein is alle gespuus oppe bein.

Verbuging[bewirk]

zowaal attributief es predikatief
radikaal liaison
houftèlwaord sjrif twellef
IPA /tw̥ǽlef/ /tw̥ǽlev/
rangtèlwaord mannelik vrouwelik ónziejig predikatief
radikaal liaison radikaal liaison
sjrif twellefdje twellefdjen twellefdje twellefdje
IPA /tw̥ǽle̽vɟe/ /tw̥ǽle̽vɟen/ /tw̥ǽle̽vɟe/ /tw̥ǽle̽vɟe/
biewäördelik sjrif twellefdjens
IPA /tw̥ǽle̽vɟen̥s/ /tw̥ǽle̽vɟenz/

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

twellef v /tw̥ǽlef/

  1. 't getal "12" (ouch es puntj)
Aafbraeking
  • twel-lef

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif twellef twellef
IPA /tw̥ǽlef/ /tw̥ǽlev/ /tw̥ǽlef/ /tw̥ǽlev/
dim. sjrif
IPA

In anger spraoke[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

twellef /tw̥ǽlef/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van twellef
Aafbraeking
  • twel-lef