verbinjing

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

verbinjing v /və̽r'bɪ́ɲɪŋ ~ ve̽r'bɪ́ɲɪŋ/

  1. de hanjeling van 't verbinje van get
  2. e deil det twieë of mieër aafzunjerlike deil mitein verbindj
  3. 't gehieël vanne aafzunjerlike deile die aanein zitte
  4. 'n meugelikheid 'n zeker plaats te bereike
    Wie is de verbinjing mitte bus van Mofert nao Remunj?
  5. (sjemie) 'n sjemische stóf die besteit oet twieë of mieë sjemische elemente
  6. 'n aansloeting op 'n anger verveursmiddel of 'n anger lien of kómmunikaasjemiddel
Aafbraeking
  • ver-binj-ing
Aafleijinge
Samestèlling
Zagswies
  • verbinjing make

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif verbinjing verbinjinge verbinjingen
IPA /və̽r'bɪ́ɲɪŋ/ /və̽r'bɪ́ɲɪŋe/ /və̽r'bɪ́ɲɪŋen/
dim. sjrif verbinjingske verbinjingsken verbinjingskes
IPA /və̽r'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲe/ /və̽r'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲen/ /və̽r'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲes/ /və̽r'bɪ́ɲɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]

[1]