vesting

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'n vesting

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

vesting v /væstɪŋ/

  1. (gesjiechte) 'n stad (of e kestieël of nag waal e landj) die militair versterk geworen is, wie taenge viejenjige invel
Aafbraeking
  • ves-ting
Net get anges gesjreve
Aafleijinge

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif vesting vestinge vestingen
IPA /væstɪŋ/ /væstɪŋe/ /væstɪŋen/
dim. sjrif vestingske vestingsken vestingskes
IPA /væstɪ̽ŋ̊skʲe/ /væstɪ̽ŋ̊skʲen/ /væstɪ̽ŋ̊skʲes/ /væstɪ̽ŋ̊skʲez/

In anger spraoke[bewirk]