vesting
Mofers
[bewirk]Zelfstenjig naamwaord
[bewirk]Lemma
[bewirk]vesting v /væstɪŋ/
- (gesjiechte) 'n stad (of e kestieël of nag waal e landj) die militair versterk geworen is, wie taenge viejenjige invel
- Aafbraeking
- ves-ting
- Net get anges gesjreve
- Aafleijinge
- Verwantje wäörd
Verbuging
[bewirk]| inkelvaad | mieëvaad | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| radikaal | liaison | radikaal | liaison | ||
| nom. | sjrif | vesting | vestinge | vestingen | |
| IPA | /væstɪŋ/ | /væstɪŋe/ | /væstɪŋen/ | ||
| dim. | sjrif | vestingske | vestingsken | vestingskes | |
| IPA | /væstɪ̽ŋ̊skʲe/ | /væstɪ̽ŋ̊skʲen/ | /væstɪ̽ŋ̊skʲes/ | /væstɪ̽ŋ̊skʲez/ | |
In anger spraoke
[bewirk]| bewirk |
- Algemein Gesjreve Limbörgs: sittedel
- Frans: fortification m
- Ingels: fortification, stronghold
- Nederlandjs: vesting v, citadel g
- Pruus: Festung v
- Spaans: fortificación v
- Zweeds: fästning g