vouk

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

vouk ó /vɒ́u̯k/

  1. 'n van historische raejenen ein gewore gemeinsjap van irfelik verwantje luuj die óngevieër dezelvendje spraok kalle, dezelvendje zejen en euverlevering höbbe
  2. de gezamelik inweuners van e landj in betrèkking toet häöre leider
  3. 't grótter euverwich aan inweuners van e landj in taengestèlling toet luuj van rang of hogere standj
  4. 'n aantaal aan luuj
  5. de klantjen in 'ne winkel
  6. 'n klóch insekte die in 't zelvendje ès wone
Aafbraeking
  • vouk
Variaasje
Aafleijinge
Zagswies
  • zwart zeen van 't vouk: hieël drök bezoch zeen
  • Mós se-n 'ns kieke waat e deil kaken hie oppe stoep zitte; bao, waat nöt vouk!

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif vouk völker
IPA /vɒ́u̯k/ /vɒ́u̯g/ /vœ́l̥kər/
dim. sjrif völkske völksken völkskes
IPA /vœ́l̥kskə/ /vœ́l̥kskən/ /vœ́l̥kskəs/ /vœ́l̥kskəz/
dat. sjrif vouk völker
IPA /vɒ́u̯k/ /vɒ́u̯g/ /vœ́l̥kər/

In anger spraoke[bewirk]

[1]